Czytelnia

Każdy z nas przyzna, że czas dość szybko płynie. Spora część z nas urodziła się w poprzednim wieku (jakże to odlegle brzmi). Ale tylko dla nowych generacji. Dla tych młodych ludzi urodzonych w XXI wieku, obecni czterdziesto i pięćdziesięciolatkowie, to niemal dinozaury. Piszę to oczywiście z dużym przymrużeniem oka, ale i oddając honor młodym ludziom; wszak czterdzieści lat temu nikt z nas nie nosił w torbie laptopa, ipad’a, ani nie trzymał w ręce telefonu, który dziś śmiało nazwać można wirtualnym biurem. Wszystko jakoś tak szybko ulega zmianie, a społeczeństwu nie pozostaje nic innego jak wdrożyć wszystkie nowości w życie. Zamiast kartki i ołówka używamy komputera, zamiast listów poleconych wysyłamy maile, nawet spotkania businessowe przeprowadzane są obecnie w formie wideokonferencji. Świat się skurczył i przyspieszył na wszystkich płaszczyznach, również w mentoring’u. Zasady nowoczesnego mentoringu Nowoczesny mentoring to podejście uznające i szanujące zmieniający się charakter pracy, a także pracowników. Jest to dużo dynamiczniejszy i bardziej elastyczny sposób mentoringu, który uwzględnia zmieniające się potrzeby i oczekiwania nowego pokolenia pracowników. Nowoczesny mentoring może przybierać różne formy, ponieważ mentorem może dziś być zarówno starszy członek rodziny lub zaufany, respektowany przyjaciel, jak i profesjonalny, zawodowy i doświadczony mentor. Co więcej, dziś mentoring można prowadzić również wirtualnie. Wszystko zależy od naszych potrzeb, a także oczekiwań. Jeszcze do niedawna, mentoring był postrzegany jako relacja jednokierunkowa, w której mentor dzielił się wiedzą i przekazywał porady podopiecznemu.  Współczesny mentoring stawia raczej na współpracę i wzajemne korzyści między mentorem a podopiecznym – nowoczesne podejście opiera się na relacji, w której  obie strony mogą się od siebie czegoś nauczyć. Zobacz więcej o: Mentoring Nowoczesny mentoring wykorzystuje również technologię i narzędzia cyfrowe, dzięki czemu udaje się połączyć mentorów i podopiecznych, którzy mogą znajdować się w różnych miejscach kraju, a nawet świata lub po prostu pracować zdalnie. Pozwala to na częstszą i elastyczną komunikację między mentorem a podopiecznym, asynchroniczny mentoring, a także dostęp do szerszej puli potencjalnych zaangażowanych. Koncentruje się również na tworzeniu bardziej zintegrowanego, bliższego i kontaktu poprzez zagwarantowanie możliwości mentoringu dla szerszej grupy osób, w tym tych pracowników, którzy w przeszłości nie posiadali dostępu do tradycyjnych programów mentorskich. Masz cel, który chcesz osiągnąć, nauczyć się nowych umiejętności, wytyczyć ścieżkę i kierunek kariery? A może planujesz wprowadzić system mentoringu w swojej organizacji?

Mentoring polega na udzielaniu drugiej osobie indywidualnej pomocy w niesymetryczny układzie uczeń-mistrz w przekształceniu wiedzy, pracy lub myślenia. To partnerstwo między dwojgiem ludzi – mentorem i jego podopiecznym (mentee) i jest jedną z najskuteczniejszych metod rozwoju. Zgodnie z definicyjną cechą mentoringu jest dokonywanie istotnych zmian, a sposób, w jaki podopieczny doświadcza relacji w mentoringu, determinuje jego sukces. Wszystkie oczekiwane rezultaty są osiągnięte, gdy taka relacja jest efektywna. Współpraca opiera się na inspiracji, stymulowaniu i przywództwie. Polega głównie na tym, by uczeń, dzięki odpowiednim zabiegom mistrza, poznawał siebie, rozwijając w ten sposób samoświadomość i nie lękał się iść wybraną przez siebie drogą samorealizacji. Mentoring to długotrwała relacja mentor-mentorowany, która przynosi korzyści obu zaangażowanym stronom. Mentoring obejmuje także doradztwo, ewaluację oraz pomoc w programowaniu sukcesu osoby mentorowanej. Mentorowi powierza się bardzo odpowiedzialne zadanie, dlatego niezmiernie ważne są jego kwalifikacje. Kim jest mentor ? Mentor jest mistrzem, który subtelnie wskazuje kierunek rozwoju i wspiera w podjęciu najlepszej z możliwych decyzji. Jako doświadczona osoba, chętnie dzieli się swoimi zdobywanymi w różnych sytuacjach doświadczeniami, pokazuje ścieżki, przykłady sytuacji, zachowań. Rola mentora polega na pomaganiu uczniowi w uchwyceniu szerszego znaczenia tego, co się aktualnie dzieje, a co na pierwszy rzut oka może się wydawać dla mentee nieistotne. Mentor zapewnia pomoc, aby doprowadzić do uwolnienia potencjału swojego podopiecznego, poprawić jego wyniki i wydobyć z podopiecznego to, co najlepsze. Mentor, zapewnia wskazówki, wsparcie i informacje zwrotne, aby pomóc podopiecznemu w budowaniu umiejętności i wiedzy oraz osiąganiu osobistych i zawodowych celów. Mentor jest: Mentor nie jest: Przewodnikiem Zbawcą Przyjacielem Rodzicem zastępczym Słuchaczem Terapeutą Reagującym dorosłym Kolegą/Koleżanką Rola mentora polega na: dzieleniu się swoją wiedzą, opiniami, odczuciami, przekazywaniu informacji zwrotnej, pomaganiu i odkrywaniu nowych możliwości i zdolności, zidentyfikowaniu ograniczeń i barier oraz wskazaniu metod, które pozwolą je pokonywać, przedstawianiu nie tylko rozmaitych źródeł wiedzy, ale i sugestii, w jaki sposób można z nich efektywnie korzystać, ułatwianiu dostępu do różnego rodzaju narzędzi rozwoju, czy źródeł wiedzy, wsparciu emocjonalnym,  obserwacji, czy rozwój mentorowanego postępuje właściwie i w odpowiednim kierunku. Cele mentoringu Mentoring opiera się głównie na korzyściach podopiecznego, a jego cele w szczególności związane są z rozwojem i nauką mniej doświadczonej osoby. Identyfikacja i analiza mocnych i słabych stron podopiecznego. Wsparcie podopiecznego w podejmowanych wyzwaniach. Odkrywanie potencjału osoby szkolonej. Rozwijanie wewnętrznej motywacji podopiecznego. Budowanie samoświadomości podopiecznego poprzez ciągły feedback. Poszukiwanie możliwych ścieżek kariery (zagrożenia, szanse). Rozwijanie kompetencji osobistych i społecznych. Wyposażenie podopiecznego w niezbędną wiedzę i kompetencje. Korzyści płynące z mentoringu Lepsze funkcjonowanie  Korzyści motywacyjne Korzyści z rozwoju wiedzy i umiejętności Korzyści z zarządzania zmianą i jej następstwami Czy mentoring jest skuteczny? Mentoring jest narzędziem wspierającym rozwój podopiecznego oraz dopasowany jego potrzeb, a mentor dzieli się swoja praktyczną, sprawdzoną wiedzą. Oparty jest na szczególnym związku i relacji, które nie występują w innych sytuacjach społecznych. W mentoringu zarówno podopieczny, jak i mentor zaczynają od tego samego – nie wiedzą o sobie nic, budują wzajemne zaufanie na podstawie wymiany spostrzeżeń i opinii, które dla obydwu stron są równe. Mentor prezentuje mentee możliwości innych rozwiązań, wnioski, nowe pomysły, jednakże tylko podopieczny decyduje o wyborze i kierunku swojego działania, w chwili, kiedy czuje się do tego zdolny. Zadaniem mentora jest towarzyszenie podopiecznemu również w takich sytuacjach, w których wielokrotnie dokonywane są również złe wybory, czy podejmowane błędne decyzje. Mentoring nie polega bowiem na  robieniu czegoś dla podopiecznego albo za niego; po to, aby go nie ograniczać i pozwolić podopiecznemu  samemu przejść cały proces ucząc się na własnych doświadczeniach.  Dla kogo mentoring? Aktualnie mentoring znajduje zastosowanie w znacznie większej ilości sytuacji zawodowych m.in.  wyrównywania szans zawodowych grup dotychczas dyskryminowanych ze względu na środowisko pochodzenia, wiek, płeć, dla menedżerów najwyższych szczebli,  pomocy kobietom w powrotach do pracy po urlopach macierzyńskich,  rozwoju talentów,  dla osób planujących rozpoczęcie działalności gospodarczej, dla kadr przechodzących na emeryturę.  Masz cel, który chcesz osiągnąć, nauczyć się nowych umiejętności, wytyczyć ścieżkę i kierunek kariery? A może planujesz wprowadzić system mentoringu w swojej organizacji?

Mentoring, to coraz częściej świadomie wykorzystywana metoda zarządzania rozwojem i karierą pracowników. W Polsce obecny jest od dawna i jest jedna z najbardziej wartościowych form wspierania pracowników.  Mentoring to relacja mistrz–uczeń a jego celem jest rozwinięcie potencjału ucznia (mentee) i przygotowanie go do coraz to nowych wyzwań zawodowych czy osobistych, szybkie doprowadzenie do samodzielnej i efektywnej pracy i adaptację w środowisku zawodowym. Jest stosowany z powodzeniem w różnego rodzaju środowiskach: biznesie, administracji publicznej, organizacjach pozarządowych, w edukacji. Sprawdza się, na przykład, na etapie wdrażania nowych pracowników, przy okazji awansu, rozpoczynania działalności w nowej dziedzinie jako wsparcie programów rozwoju talentów czy wyrównywania szans zawodowych grup dyskryminowanych. Zadaniem mentorów jest przekazywanie im zarówno wiedzy i umiejętności, jak i najważniejszych elementów kultury organizacyjnej. Co daje mentoring? Cele mentoringu to nie tylko określenie potencjału kierowniczego adepta, doskonalenie kompetencji menedżerskich, pomoc w realizacji ścieżki kariery, szybkie doprowadzenie do samodzielnej i efektywnej pracy, ale także usprawnienie komunikacji wewnętrznej, wzrost motywacji i identyfikacji z organizacją.  W dobrze zarządzanych organizacjach dzielenie się przez doświadczone osoby wiedzą i doświadczeniem z młodszymi pracownikami stanowi nieodłączny element funkcjonowania  Ponadto mentoring jako potężne narzędzie rozwoju potencjału ludzkiego, nie koncentruje się na rozwiązywaniu problemów na zasadzie „tu i teraz”, lecz na działaniach przyszłościowych. Korzyści z mentoringu: przyspiesza skuteczny proces nauki  pomaga nowemu pracownikowi zyskać pewność siebie, pomaga zrozumieć, jak odbierać i interpretować informację zwrotną poprawia umiejętności interpersonalne identyfikacja oraz analiza mocnych i słabych stron podopiecznego zrozumienie kultury organizacji i niepisanych zasad, jakie w niej panują.  odkrywanie oraz rozwijanie potencjału uczestnika i jego wewnętrznej motywacji promuje środowisko, w którym pracownicy ze sobą współpracują w celu lepszych osiągnięć Mentoring staje się uznaną metodą wspierania rozwoju osobistego, jednostek i organizacji. Mentoring jest inwestycją w rozwój, która odpowiada na potrzeby zarówno młodych, jak i dojrzałych pracowników, zwiększenie szans na sukces jednostki czy organizacji. Mentoring pomaga w podejmowaniu nowych wyzwań lepszym zrozumieniu nieuchronności zmian i w radzeniu sobie z tymi zmianami. Może być punktem wyjścia do wykorzystania ludzkiego potencjału i korzystnych zmian zawodowych. Masz cel, który chcesz osiągnąć, nauczyć się nowych umiejętności, wytyczyć ścieżkę i kierunek kariery? A może planujesz wprowadzić system mentoringu w swojej organizacji?

Każdy, kto czytał Harrego Pottera kojarzy postać dementora,  który wysysa z człowieka wszystkie pozytywne wspomnienia, a na końcu składa pocałunek śmierci wysysając duszę. Jest tu lekka analogia do depresji. Chory przestaje widzieć jakiekolwiek pozytywne aspekty swojego życia, co powoduje, że traci energię na cokolwiek, nawet na życie. Jeżeli chory trafi na jakiś problem życiowy, którego nie będzie w stanie rozwiązać, może widzieć rozwiązanie w samobójstwie. Jak rozpoznać, czy mam depresję? Możesz czuć długotrwały smutek, lub nie czuć nic. Chory nie potrafi się cieszyć, nie ma na nic energii, czuje duże zmęczenie nawet bez wysiłku, które to zmęczenie nie przechodzi po odpoczynku czy po wyspaniu się. Osoba chorująca przestaje wierzyć w siebie, a przyszłość widzi w czarnych barwach. Nierzadko dochodzą objawy psychosomatyczne, czyli coś pacjenta boli, a jak próbuje zbadać przyczynę u lekarza, okazuje się że wszystko jest w porządku. Chory może mieć myśli samobójcze, a nawet plany samobójcze. Aby sprawdzić, czy to może być depresja, można skorzystać ze skali Depresji Becka, która jest narzędziem przesiewowym i nie stanowi diagnozy, ale można dzięki niej sprawdzić, czy nic nam nie jest, czy jednak warto skorzystać z pomocy specjalisty. Należy dodać, że chora osoba może na zewnątrz maskować objawy, a nawet się uśmiechać i „dobrze bawić”, a po powrocie odchorowuje. Zobacz więcej o: Depresja u dziecka Czym jest depresja i gdzie można ją leczyć. O depresji mówimy, kiedy stan, w którym nic nam się nie chce i nic nas nie bawi występuje już ponad dwa tygodnie oraz utrudnia nam życie.  Taki stan wymaga leczenia, a żeby się leczyć, należy udać się do lekarza. Możemy iść do psychiatry i nie wymaga to skierowania (nawet w przypadku lekarzy przyjmujących na NFZ), ale możemy także iść do lekarza pierwszego kontaktu i u niego leczyć depresję.  Aby skorzystać z pomocy profesjonalisty tak szybko jak to możliwe, warto skorzystać z ofert prywatnych placówek, na przykład psycholodzy24. Pamiętaj, że lekarzy obowiązuje tajemnica lekarska i nikt się nie dowie o tym, że masz problemy psychiczne, jeśli sam(a) o tym nie powiesz. Jeżeli masz myśli i plany samobójcze, konieczna może być hospitalizacja w szpitalu psychiatrycznym, która w tym przypadku ratuje życie pacjenta. Pobyt w szpitalu psychiatrycznym nie jest wyrokiem. Nigdzie nie ma rejestru, w którym można sprawdzić, czy ktoś się leczył. Nie dostaniesz „żółtych papierów”. Nie zwolnią cię z pracy (jeśli tak by się stało, jest to przestępstwo i należy się udać do sądu pracy). Leki leczą, a nie otumaniają. Lekarz może przepisać leki i nie należy bać się ich stosowania. Leki mają pomóc. Nie ogłupiają i nie zmieniają osobowości. Leki antydepresyjne nie uzależniają i nie otępiają. Istnieje ryzyko, jak w przypadku innych leków, efektów ubocznych, ale wtedy wystarczy skontaktować się z lekarzem i lek lub dawka zostaną zmienione, aby nie szkodzić. Dobrze dobrany lek pomaga, a nie szkodzi. Ułatwia funkcjonowanie. Barbiturany i benzodiazepiny to nie jest pierwszy wybór (lekarze są bardzo ostrożni w przepisywaniu „happy pills” z uwagi na ich potencjał uzależnieniowy). Prawdopodobnie lekarz zaleci leki ssri lub snri, a jeśli występują również psychozy, to dołączy neuroleptyki. Jeżeli okaże się, że depresja po podaniu leków przejdzie w manię, diagnoza zostanie zmieniona na chorobę afektywną dwubiegunową, a leki zostaną zmienione na normotymiczne (np lit). Warto omawiać każdą reakcję na lek z lekarzem, który dostarczy więcej informacji, czy „tak ma być”, czy to efekt uboczny. Należy pamiętać, że ssri i snri nie należy odstawiać z dnia na dzień (schodzi się z dawek powoli) i nie należy tego robić bez konsultacji z lekarzem. Pamiętaj, aby nie prosić psychologa czy psychoterapeuty o leki, ponieważ leki może przepisać wyłącznie lekarz. Psychoterapia a depresja Kiedy mamy nieco wyregulowaną lekami chemię w mózgu, warto, aby rozszerzyć leczenie o psychoterapię, aby nauczyć się żyć w sposób zdrowszy. Wybierając psychoterapeutę zwróć uwagę na nurt w jakim prowadzona jest terapia. Pamiętaj, że jeżeli psychoterapeuta nie wzbudził twojego zaufania, zawsze możesz spróbować pójść na wizytę do innej osoby. Przed rozpoczęciem terapii zastanów się, jakie problemy najbardziej utrudniają Twoje życie, abyś mógł je na terapii „przepracować”.  Każdy terapeuta proponuje na jednym z pierwszych spotkań spisanie „kontraktu terapeutycznego”, w którym ustalisz z terapeutą, jak będzie wyglądało twoje życie po zakończeniu terapii i kiedy uznasz, że terapia ci pomogła.  Psychoterapia zapobiega nawrotowi choroby po zakończeniu leczenia. Dzięki niej odzyskujemy kontrolę nad własnym życiem.  Zobacz więcej o: Terapia dla nastolatków online Podsumowanie Depresja jest chorobą śmiertelną, którą można skutecznie leczyć. Ważne, aby regularnie brać leki i nie opuszczać spotkań z psychoterapeutą. Jeżeli mamy plany samobójcze- najlepiej od razu udać się do szpitala. Pamiętaj, że lekarza, psychologa i psychoterapeutę obowiązuje tajemnica zawodowa, z której zwolnić może tylko sąd. Nikt się nie dowie o twoich problemach, dopóki sam o nich nie powiesz. Specjaliści są po to, aby ci pomóc i nie obawiaj się skorzystania z ich pomocy.  Nie wiesz gdzie zacząć? Psycholodzy24 mają sprawdzonych i zaufanych specjalistów.  Autor: Angelika Maria Piątkowska

Depresja jest chorobą, która dotyka ludzi w każdym wieku, w tym również dzieci. Dlatego ważne jest, aby rodzice, opiekunowie i nauczyciele zwracali uwagę na sygnały, które mogą wskazywać na depresję u dziecka i byli w stanie udzielić mu pomocy. Jak rozpoznać depresję u dziecka? Depresja u dziecka może przejawiać się na wiele sposobów. Objawy, które najczęściej można zauważyć wymieniliśmy poniżej.  Nastroje i emocje: Dziecko może być smutne, płaczliwe, drażliwe, niechętne do zabawy z rówieśnikami, a także do kontaktu z rodziną i przyjaciółmi. Zmiany w apetycie: Depresja może wpłynąć na apetyt dziecka, które może zacząć jeść dużo więcej lub mniej niż zwykle. Problemy ze snem: Dziecko może mieć trudności z zasypianiem, często budzić się w nocy, a także wcześnie wstawać. Brak energii: Depresja może prowadzić do zmniejszenia poziomu energii u dziecka, co może skutkować apatią, brakiem zainteresowania i uczestnictwa w aktywnościach, które zwykle sprawiają mu przyjemność. Negatywne myśli: Dziecko może mieć myśli o sobie, że jest bezwartościowe, nieudolne, a także o tym, że lepiej byłoby, gdyby już nie żyło. Spadek wyników szkolnych: Dzieci z depresją mogą mieć trudności z koncentracją i skupieniem uwagi, co prowadzi do obniżenia ocen i osiągnięć szkolnych. Zobacz więcej: Jak rozpoznać depresję u dziecka? Jak rozmawiać z dzieckiem, które ma depresję? Jeśli podejrzewasz, że twoje dziecko ma depresję, rozmawiaj z nim szczerze i otwarcie o swoich obawach i pytaj, jak się czuje. Ważne jest, aby twoje dziecko wiedziało, że jesteś tam dla niego i zawsze będzie miało wsparcie w trudnych chwilach. Zapytaj, jak się czuje: Daj dziecku do zrozumienia, że jesteś zainteresowany jego samopoczuciem. Możesz zadać pytanie, takie jak “jak się czujesz?” lub “czy coś cię martwi?”. Słuchaj uważnie: Ważne jest, abyś słuchał uważnie, co dziecko ma do powiedzenia, bez oceniania, krytykowania, czy minimalizowania jego cierpienia. Nie bagatelizuj problemu: Nie mów dziecku, że to tylko przejściowy nastrój, bo to może sprawić, że dziecko poczuje się ocenione i niezrozumiane. Daj dziecku poczucie kontroli: Zachęć dziecko do wyrażania swoich potrzeb i uczuć oraz do podejmowania decyzji, które wpływają na jego życie, na przykład w zakresie zajęć pozaszkolnych. Uwzględnij perspektywę dziecka: Zapytaj dziecko, jakie pomysły ma na poprawę swojego samopoczucia i co pomaga mu w radzeniu sobie z depresją. Daj mu poczucie, że jest ważnym partnerem w procesie leczenia. Zachęć do szukania pomocy: Powiedz dziecku, że jeśli czuje się źle, to nie jest to jego wina i że wiele osób boryka się z podobnymi problemami. Zachęć do podjęcia współpracy ze specjalistą.  Psycholog online dla dziecka Jeśli podejrzewasz, że twoje dziecko ma depresję, warto umówić się na konsultację z psychologiem online lub w poradni. Takie konsultacje są dostępne także online – wygodnie z domu, co jest szczególnie ważne dla niektórych dzieci, które dodatkowo borykają się z lękiem społecznym, są nieśmiałe i wycofane z kontaktów społecznych. Zobacz więcej: Psycholog online dla dziecka Specjalistyczna pomoc: Psycholog i psychoterapeuta są specjalistami w dziedzinie zaburzeń emocjonalnych, w tym depresji u dzieci. Dzięki temu może udzielić fachowej pomocy w diagnozowaniu i leczeniu choroby. Wygoda: Konsultacje z psychologiem lub psychoterapeutą online są wygodne, ponieważ można z nich korzystać bez konieczności wychodzenia z domu. Dyskrecja: Konsultacje z psychologiem lub psychoterapeutą zawsze są poufne i pozwalają zachować prywatność. Mimo, że dla wielu osób korzystanie z pomocy psychologicznej to dzisiaj norma, zachowanie dyskrecji w dalszym ciągu może być szczególnie ważne. Skuteczność: Badania pokazują, że psychoterapia online jest równie skuteczna jak terapia prowadzona tradycyjnie, a niektóre osoby preferują terapię online. Depresja to choroba, która może dotknąć dzieci w każdym wieku. Dlatego ważne jest, aby rodzice, opiekunowie i nauczyciele byli świadomi objawów depresji u dziecka i potrafili udzielić mu pomocy. Rozmowa z dzieckiem, szukanie pomocy u specjalisty oraz konsultacje z psychologiem online to sposoby na poprawę samopoczucia dziecka i jego zdrowia psychicznego. Pamiętajmy, że depresja to choroba, którą można wyleczyć, a skutkiem nieleczonej depresji może być nie tylko ogromne codzienne cierpienie chorego, ale nawet targnięcie się na własne życie.

W dzisiejszych czasach coraz częściej słyszymy o problemach emocjonalnych u dzieci. Niektóre z tych problemów to normalna część rozwoju dziecka, podczas gdy inne wymagają profesjonalnej pomocy. Kiedy więc powinniśmy umówić dziecko na konsultację z psychologiem? Najważniejsze jest, aby pamiętać, że każde dziecko jest inne i reaguje na problemy emocjonalne w inny sposób. Jednakże istnieją pewne sygnały, które mogą wskazywać na potrzebę konsultacji z psychologiem. Jak rozpoznać u dziecka depresję?  Długość trwania problemów emocjonalnych.  Jeśli dziecko ma trudności w radzeniu sobie z problemami emocjonalnymi, które trwają dłużej niż kilka tygodni, może to wskazywać na potrzebę konsultacji z psychologiem. Przykłady takich problemów to depresja, lęk, trudności z kontrolowaniem emocji i problemy ze snem. Zmiany w zachowaniu.  Jeśli dziecko zaczyna się zachowywać inaczej niż zwykle, może to być sygnałem, że coś jest nie tak. Zmiany w zachowaniu mogą obejmować izolowanie się, agresję, zwiększone natręctwa lub zmiany w nawykach jedzenia. Problemy w szkole.  Jeśli dziecko ma trudności w szkole, takie jak spadek wyników, brak chęci do nauki lub trudności z koncentracją, może to wskazywać na problemy emocjonalne, które wymagają profesjonalnej pomocy. Zobacz także: Terapia grupowa nastolatków Trudności w relacjach społecznych.  Jeśli dziecko ma trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami lub z dorosłymi, może to wskazywać na potrzebę profesjonalnego wsparcia. Trudności w radzeniu sobie z traumatycznymi przeżyciami.  Jeśli dziecko doświadczyło traumatycznych przeżyć, takich jak śmierć bliskiej osoby, przemoc, czy nękanie w szkole, może wymagać pomocy psychologicznej. Jeśli zauważysz u swojego dziecka któreś z tych sygnałów, może to być czas, aby umówić je na konsultację z psychologiem dziecięcym lub psychoterapeutą dzieci i młodzieży. Jak przygotować dziecko na taką wizytę? Przede wszystkim, ważne jest, aby rozmawiać z dzieckiem o tym, dlaczego jest potrzebna konsultacja z psychologiem i co będzie się działo na wizycie. Dziecko powinno czuć się swobodnie w zadawaniu pytań i wyrażaniu swoich obaw. Przed wizytą warto również zastanowić się, jakie pytania psycholog może zadać i pomóc dziecku w przygotowaniu się na nie. Zobacz także: Psycholog dziecięcy online Jak można pomóc dziecku z depresją? Jednym z najważniejszych sposobów jest słuchanie i próba zrozumienia, co dziecko czuje. Dziecko powinno czuć, że jego emocje są ważne i akceptowane. Ważne jest również, aby pomóc dziecku zidentyfikować i nazwać jego emocje. Dziecko może na przykład nie umieć powiedzieć “czuję się smutny” lub “czuję się zmartwiony”. Jeśli dorosły to nazwie i nie oceni, pomoże dziecku lepiej zrozumieć i zidentyfikować, co dzieje się w jego wnętrzu. Innym sposobem na pomoc dziecku jest wspieranie jego aktywności fizycznej i twórczej. Ćwiczenia fizyczne, takie jak bieganie, gra w piłkę lub jazda na rolkach, mogą pomóc dziecku w zmniejszeniu poziomu stresu i zwiększeniu dobrego samopoczucia. Dzieci mogą również korzystać z zajęć artystycznych, takich jak rysowanie lub malowanie, aby wyrazić swoje emocje w kreatywny sposób. Ważne jest również, aby pomóc dziecku zidentyfikować i wypracować zdrowe strategie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Na przykład, pomaganie dziecku w wypracowaniu zdrowych nawyków snu, zdrowego odżywiania oraz nauczenie go technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, może pomóc mu w lepszym radzeniu sobie z trudnościami emocjonalnymi. W przypadku poważniejszych problemów emocjonalnych ważne jest, aby zwrócić się o pomoc do specjalisty. Psycholog dla dziecka może pomóc dziecku w wypracowaniu zdrowych strategii radzenia sobie z problemami emocjonalnymi oraz pomóc mu zrozumieć i nazwać swoje emocje. Gdy zauważysz u swojego dziecka trudności emocjonalne, ważne jest, aby zwrócić na nie uwagę i pomóc dziecku w wypracowaniu zdrowych strategii radzenia sobie z tymi trudnościami. Jeśli uważasz, że dziecko potrzebuje profesjonalnej pomocy, warto umówić je na konsultację z psychologiem. Przygotowanie dziecka na taką wizytę oraz wspieranie jego emocjonalnego i fizycznego zdrowia, to kluczowe kroki w zapewnieniu mu zdrowego rozwoju emocjonalnego. Psycholog online dla dziecka Przede wszystkim, warto zaznaczyć, że konsultacje z psychologiem online są tak samo skuteczne, jak te, które odbywają się w gabinecie. Wiele badań wykazało, że terapia online może być równie skuteczna jak terapia osobista, a niektóre badania sugerują, że terapia online może nawet być bardziej skuteczna w niektórych przypadkach. Zobacz więcej o psychiatra dziecięcy online Korzystanie z usług psychologa online może być również wygodne dla dziecka. Wiele dzieci czuje się bardziej komfortowo rozmawiając przez internet niż w gabinecie terapeuty. Dla dzieci, które mają problemy z lękiem społecznym lub boją się nowych sytuacji, terapia online może być dobrym rozwiązaniem. Przygotowanie dziecka na konsultację online również może być kluczowe. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, co się będzie działo podczas sesji, jak długo potrwa sesja, a także że terapia online jest tak samo skuteczna jak terapia osobista. Dziecko może czuć się bardziej komfortowo, gdy wie, czego się spodziewać.