Czytelnia

Dbanie o związek jest ważnym aspektem każdej relacji romantycznej. W trakcie trwania związku wyodrębnić można kilka różnych faz: od zauroczenia, przez miłość dojrzałą, aż po rutynę. Każdy z nich jest wymagający, a jeśli Wy jesteście już na trzecim etapie, to poniżej przedstawiamy kilka wskazówek, które mogą pomóc w utrzymaniu dobrych relacji z drugą osobą. Komunikacja w związku Komunikacja jest kluczowa w każdym związku. Ważne jest, aby umieć słuchać i rozmawiać z partnerem o swoich uczuciach i potrzebach. Niektóre techniki, takie jak stosowanie jak najczęściej tzw. “komunikatu JA”, polegające na opisywaniu swoich uczuć i oczekiwań od partnera zamiast obwiniania drugiej osoby o przeszłe wydarzenia, mogą pomóc w rozwiązywaniu problemów i unikaniu konfliktów. Okazywanie uczuć w związku Okazywanie uczuć jest ważne w każdym związku. Może to obejmować drobne gesty, takie jak przytulanie czy całowanie, a także mówienie “kocham cię” i okazywanie wdzięczności. Ważne jest, aby nie zaniedbywać okazywania uczuć, ponieważ może to prowadzić do poczucia braku bliskości i zaniedbania. Spędzanie czasu razem w związku Spędzanie czasu razem jest ważnym elementem każdego związku. Może to obejmować wspólne hobby lub zabawę, a także wspólne wyjścia i wakacje. Ważne jest, aby znaleźć czas dla siebie i spędzić go razem, co pozwoli na lepsze poznanie się i zbudowanie silniejszej więzi. Zrozumienie i wsparcie w związku Bycie w związku oznacza wspieranie i rozumienie drugiej osoby. Ważne jest, aby szanować decyzje i marzenia drugiej osoby, nawet jeśli nie zawsze się z nimi zgadzamy. Wspieranie i rozumienie partnera może pomóc w rozwoju związku i zbudowaniu silniejszej więzi. Niezaniedbywanie siebie Dbanie o siebie jest ważnym aspektem, który stanowi fundament zdrowych relacji każdego związku. Ważne jest, aby nie zaniedbywać swoich potrzeb i pasji, ponieważ to może prowadzić do poczucia braku satysfakcji i braku spełnienia. Dbanie o siebie oznacza również, że powinniśmy być dla siebie wyrozumiali, życzliwi i okazywać sobie miłość i szacunek. Zaufanie i lojalność Zaufanie i lojalność są ważnymi składnikami każdego związku. Ważne jest, aby nie podważać zaufania do partnera i być lojalnym wobec niego. Złamanie zaufania i lojalności może prowadzić do poważnych konfliktów i nawet rozpadu związku. Dbanie o siebie i swoje potrzeby Dbanie o siebie i swoje potrzeby jest ważne zarówno dla nas samych, jak i dla naszych relacji z innymi. Ważne jest, aby mieć swoje pasje i zainteresowania oraz dbać o swoje zdrowie fizyczne i emocjonalne. Dbanie o siebie pozwala nam być także wspierającymi dla naszych partnerów. Dbanie o relacje w związku wymaga komunikacji, okazywania uczuć, spędzania czasu razem, zrozumienia i wsparcia, dbania o siebie, zaufania i lojalności oraz dbania o siebie i swoje potrzeby. Ważne jest, aby poświęcać czas i wysiłek, aby utrzymać dobre relacje z drugą osobą. Co robić, gdy często kłócisz się z partnerem? Kłótnie i spory są normalnym elementem każdego związku. Ważne jest jednak, aby umieć je rozwiązywać w sposób zdrowy i efektywny. Oto kilka wskazówek, co robić, gdy często kłócisz się z partnerem w związku: Unikaj obwiniania i oskarżania Kiedy dochodzi do kłótni, łatwo jest zacząć obwiniać lub oskarżać drugą osobę. Ważne jest jednak, aby unikać tego typu zachowań i skupić się na opisaniu swoich uczuć i potrzeb zamiast obwiniania drugiej osoby. Może to pomóc w znalezieniu rozwiązania problemu bez prowadzenia do dodatkowych konfliktów. Słuchaj drugiej osoby Ważne jest, aby słuchać drugiej osoby podczas kłótni. Spróbuj zrozumieć jej punkt widzenia i staraj się wyjaśnić swoje uczucia i potrzeby. Dzięki temu będziecie mogli lepiej zrozumieć siebie nawzajem i znaleźć rozwiązanie, które będzie dla obojga satysfakcjonujące. Ustalcie zasady kłótni Ustalenie zasad kłótni może pomóc w zarządzaniu konfliktami w związku. Może to obejmować takie rzeczy jak unikanie oskarżania i obwiniania, słuchanie drugiej osoby, niepodejmowanie ważnych decyzji w gniewie (rozwód, wyprowadzka), a także unikanie krzyków i przemocy. Dzięki zasadom będziecie mogli rozwiązywać spory w sposób spokojny i efektywny. Skorzystajcie z pomocy zewnętrznej Jeśli kłótnie w związku stają się częste i trudno jest je rozwiązywać samodzielnie, może być konieczne skorzystanie z pomocy zewnętrznej. Może to obejmować terapię dla par lub indywidualną pomoc specjalisty. Skorzystanie z pomocy zewnętrznej może pomóc w lepszym zrozumieniu swoich uczuć i potrzeb oraz w nauce skutecznych sposobów radzenia sobie z konfliktami. Tutaj warto wybrać ekspertów w tej dziedzinie. W psycholodzy24.pl możesz liczyć na skuteczną terapię dla par, w ramach której łatwiej będzie wam znaleźć porozumienie, stosować emocje, a wspólnie poszukać rozwiązań.  Dbajcie o swoje relacje Dbajcie o swoje relacje, nie tylko wtedy, gdy dochodzi do kłótni, ale również na co dzień. Okazywanie uczuć, słuchanie drugiej osoby, spędzanie czasu razem i dbanie o siebie nawzajem mogą pomóc w utrzymaniu dobrych relacji, nawet jeśli czasem dochodzi do spięć. Kłótnie są normalnym elementem każdego związku, ale ważne jest, aby umieć je rozwiązywać w sposób zdrowy i efektywny. Unikaj obwiniania i oskarżania, słuchaj drugiej osoby, ustal zasady kłótni, skorzystaj z pomocy zewnętrznej i dbaj o swoje relacje. Dzięki temu będziecie mogli lepiej radzić sobie z konfliktami i utrzymać dobre relacje z partnerem. Terapia dla par online Potrzebujesz wsparcia w obudowie Twojego związku? Skorzystaj z naszej pomocy. Jak poprawić relacje w związku? Poprawa relacji w związku zaczyna się od małych, codziennych gestów — aktywnego słuchania, okazywania wdzięczności i wspólnego spędzania czasu bez telefonów. Warto też regularnie rozmawiać o swoich potrzebach i oczekiwaniach, zanim przerodzą się w pretensje. Lojalność w związku buduje się przez konsekwencję i dotrzymywanie słowa — to fundament zaufania. Jeśli czujesz, że problemy w związku wymykają się spod kontroli, warto rozważyć terapię dla par. Psycholog pomoże wypracować zdrowsze wzorce komunikacji i odbudować bliskość.

Terapia z psychologiem online, czyli tzw. terapia internetowa, staje się coraz bardziej popularna w ostatnich latach. Wiele osób zastanawia się, czy ta forma terapii jest tak samo skuteczna, jak terapia stacjonarna, czyli ta prowadzona bezpośrednio twarzą w twarz z psychologiem. Warto zacząć od tego, że terapia online nie jest nowym zjawiskiem. Już od lat 70. XX wieku istniały różne formy terapii na odległość, takie jak terapia telefoniczna, czy korespondencyjna. Jednak dopiero rozwój technologii sprawił, że terapia online stała się bardziej dostępna i popularna. Obecnie istnieje wiele platform do prowadzenia terapii online, takich jak Skype, Zoom czy Google Meet. Zalety terapii online Terapia online ma wiele zalet. Po pierwsze jest bardzo wygodna dla osób, które mają trudności z dotarciem do gabinetu psychologa ze względu na niepełnosprawność, odległość lub brak możliwości transportu. Po drugie umożliwia ona prowadzenie terapii niezależnie od pory dnia i miejsca, co jest szczególnie ważne dla osób, które np. pracują w godzinach nocnych lub mieszkają za granicą. Po trzecie terapia online jest często tańsza od terapii stacjonarnej, ponieważ eliminuje koszty dojazdu klienta do gabinetu psychologa. Jednak mimo wielu zalet, terapia online ma też pewne ograniczenia. Przede wszystkim nie umożliwia ona bezpośredniego kontaktu fizycznego z psychologiem, co może być istotne dla niektórych osób. Po drugie może być trudniejsza do zrealizowania dla osób z ograniczeniami technicznymi lub z problemami z dostępem do internetu. Po trzecie niektóre osoby mogą mieć trudności z koncentracją podczas terapii online ze względu na rozpraszające elementy otoczenia, takie jak dźwięki, filmy, rodzina, czy współpracownicy w tle. Na szczęście istnieją sposoby, aby zminimalizować te ograniczenia. Ważne jest, aby dobrze przygotować się do terapii online i zadbać o odpowiednie warunki do jej prowadzenia. Może to oznaczać wybranie odpowiedniego miejsca, gdzie będziemy mogli się skupić, zapewnienie sobie spokoju i ciszy oraz zadbanie o dobre połączenie internetowe. W przypadku, gdy terapia online prowadzona jest w miejscu pracy, czy zamieszkania, gdzie w drugim pokoju znajdują się domownicy, wskazane jest używanie słuchawek, ale nie jest to warunek konieczny.  Jak umówić się na konsultacje z psychologiem online? Aby umówić się na konsultacje online z psychologiem z Psycholodzy24.pl, najlepiej skorzystać z dostępnego formularza na stronie internetowej lub dzwoniąc telefonicznie na podany numer rejestracji.  W trakcie kontaktu należy podać swoje dane, czyli imię oraz adres e-mail, oraz opisać swoje potrzeby i oczekiwania dotyczące terapii. Psycholog lub pracownik ośrodka powinien przekazać informacje dotyczące dostępności, cen oraz sposobu prowadzenia terapii online. W większości przypadków konsultacje online odbywają się za pomocą specjalnych platform, takich jak Skype, Zoom lub Google Meet. Należy pamiętać, że umawianie się na wizytę u psychologa, czy psychiatry online jest dość podobne do umawiania się na wizytę stacjonarną. Może być konieczne ustalenie terminu i godziny konsultacji oraz potwierdzenie rezerwacji. Warto też zapytać o ewentualne zwolnienia lekarskie, czy inne dokumenty, które należy zabrać ze sobą na konsultację. Jeśli masz trudności z umówieniem się na konsultację online lub nie wiesz, jak to zrobić, możesz skontaktować się z nami poprzez formularz kontaktowy. Pracownicy rejestracji pomogą w wyborze odpowiedniego psychologa lub innego specjalisty oraz podadzą informacje dotyczące możliwości uzyskania pomocy online. Pamiętaj, że nie jesteś sam i zawsze możesz szukać pomocy, jeśli tego potrzebujesz. Jak skuteczna jest terapia psychologiczna online? Konsultacje online z psychologiem mogą być skutecznym sposobem leczenia dla wielu osób. Jednak warto pamiętać, że skuteczność terapii online zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj problemu, doświadczenie psychologa, jakość połączenia internetowego oraz osobiste predyspozycje pacjenta. Badania naukowe dotyczące skuteczności terapii online dostarczają różnych wyników. Niektóre wskazują, że terapia online jest równie skuteczna, jak terapia stacjonarna, podczas gdy inne wykazują niższą skuteczność tej formy terapii. Warto jednak pamiętać, że każdy przypadek jest inny i to, co działa dla jednej osoby, może nie być skuteczne dla innej. Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z psychologiem i wspólnie zdecydować, jaka forma terapii będzie najlepsza dla nas. Aby zwiększyć skuteczność konsultacji online z psychologiem, warto dobrze przygotować się do nich i zadbać o odpowiednie warunki. Może to oznaczać wybranie odpowiedniego miejsca, gdzie będziemy mogli się skupić, zapewnienie sobie spokoju i ciszy oraz zadbanie o dobre połączenie internetowe. Ważne jest też, aby szczerze i otwarcie rozmawiać z psychologiem o swoich problemach i uczuciach, aby móc skorzystać z pomocy, jaką nam oferuje. Podsumowując, konsultacje online z psychologiem mogą być skutecznym sposobem leczenia dla wielu osób, ale warto pamiętać o ich ograniczeniach i skonsultować się z psychologiem, aby upewnić się, że jest to najlepsza opcja dla nas. Pamiętajmy też, że terapia to proces, który wymaga czasu i cierpliwości, niezależnie od tego, czy jest prowadzona online, czy stacjonarnie. Umów się na konsultacje online z psychologiem lub psychiatrą

„Kocham śmierć – tylko ona na mnie czeka” – to tekst, jaki jako dziecko przeczytałam na przystanku autobusowym. Napisany był pisakiem, pewnie przez osobę niewiele starszą ode mnie. Pewnie nastoletnią. Przemawiał przez ten cytat smutek, zagubienie, samotność piszącego… To było w latach 90-tych ubiegłego wieku i pamiętam to do dziś. Spis treści: Czym jest samobójstwo? Syndrom przedsamobójczy Nowa technologia a samobójstwa Po czym poznać, że ktoś chce popełnić samobójstwo? Jak pomóc osobie z próbą samobójczą? Czy zastanawiałeś się kiedyś, ile osób w zeszłym roku odebrało sobie życie? Dokładniej 5201, z czego 125 osób w wieku 13-18 lat. W tym czasie w wypadkach komunikacyjnych zginęło 2245 osób. Tyle podała policja. W artykule Sprawozdanie z Ogólnopolskiej Konferencji Studencko-Doktoranckiej „Samobójstwa dzieci w perspektywie prawnokarnej, kryminologicznej, psychologicznej i medialnej” można przeczytać, że Polska jest druga w Europie, jeśli chodzi o próby samobójcze wśród nastolatków. W tym samym artykule zacytowano Rafała Szymańskiego, ojca dziecka po takiej próbie, który aby uzmysłowić jak duża to liczba porównał to do zniknięcia jednej średniej wielkości szkoły rocznie. Istnieją badania, które podają, że zanim spróbował się zabić, co czwarty nastolatek prosił o pomoc dorosłych, ale nieskutecznie. Większość osób popełniających skuteczne samobójstwa, to mężczyźni i chłopcy (choć jeśli wziąć pod uwagę statystyki prób – prowadzi płeć przeciwna). I każdej z tych osób – śmiertelnie chorych, brakowało, być może jednej, rozmowy, która mogłaby pozostawić taką osobę na tym świecie.  Czym jest samobójstwo? A czym w zasadzie jest samobójstwo? Z definicji Emila Durkheima „każdy przypadek śmierci będący wynikiem bezpośredniego lub pośredniego negatywnego, lub pozytywnego działania, wykonanego przez samą ofiarę, która wie, jaki będzie rezultat tego działania” Już w 2008 roku British Medical Journal zauważył problem z tym, że podając informację o samobójstwach, częściej się czytelników do niego zachęca, niż zniechęca. Sprawia to, że niektórzy młodzi ludzie faktycznie idąc za sugestią zabijają się, jak wspomniany w artykule „Samobójstwa nastolatków w Internecie w perspektywie pedagogiki mediów” 19-letni Abraham K. Biggs, który 9.listopada 2008 zabił się przedawkowując leki na oczach internautów transmitując to na justin.tv. Publiczność najpierw go namawiała, aby to zrobił, a po jego śmierci uznawała to za żart. Denat wcześniej był ośmieszany oraz namawiany do samobójstwa na portalu BodyBuilding.com. Ten przypadek pokazuje nam, że cyberprzemoc jest realnym problemem i może doprowadzić do samobójstwa. Widzisz cyberprzemoc? Reaguj. Potrzebujesz w tym zakresie pomocy? Skontaktuj się z nami w formularzu kontaktowym.  Wyżej cytowany artykuł wspomina również, że Internet zaburza poczucie realności wydarzeń. Oczywiście, gry są grami, ale w sytuacjach niebezpiecznych, zwłaszcza takich, gdzie życie jest zagrożone, lepiej wziąć każdą sytuację na poważnie – to może komuś uratować życie. Skoro obserwatorzy powyższego zdarzenia widzieli, co się działo, wystarczyłoby, aby dowolna osoba wezwała na miejsce ratowników odpowiednio szybko i może chłopaka dałoby się uratować. Niestety pomoc przyszła za późno (po kilku godzinach) i medykom pozostało stwierdzenie zgonu. Poza pomocą osobom w chwili zagrożenia życia, dochodzi jeszcze kwestia pozostawiania w sieci informacji i materiałów na temat samobójstw. Istnieje tzw. Efekt Wertera, który mówi o tym, że samobójstwa chodzą falami – ktoś słysząc o niedawnej śmierci samobójczej nabiera odwagi i sam się zabija. A  potem następny słysząc o poprzednich przypadkach… Można przerwać to koło nie wrzucając informacji o szczegółach takich wydarzeń oraz czyszcząc z nich globalną sieć (na przykład zgłaszając takie treści do administracji i moderacji stron). Od nas zależy, czy naśladowców będzie mniej.  Ale nie tylko bycie ofiarą przemocy psychicznej (w tym cyberprzemocy) może być przyczyną samobójstw. W artykule „Wybrane predyktory zachowań suicydentalnych młodzieży w Polsce.” możemy przeczytać, że istotnymi czynnikami ryzyka śmierci samobójczej są „depresja, lęk, stosowanie substancji psychoaktywnych oraz zaburzenia odżywiania”. Każdy z tych czynników wymaga interwencji psychologa, psychiatry, a także pracy z psychoterapeutą. Czasami okazuje się konieczne podanie leków, wtedy lekarz psychiatra może je przepisać. W artykule “Psychofarmakologiczna redukcja zagrożeń samobójczych” możemy znaleźć informację, że “dostępne leki dają możliwości leczenia interwencyjnego (ketamina, neuroleptyki) i profilaktycznego (lit, leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki)”. Należy jednak uważać, aby nie zdobywać ich na własną rękę i nie zażywać innych dawek niż ustalone z lekarzem.  Syndrom przedsamobójczy Co zanim dojdzie do ostateczności? W artykule “Psychologiczna ekspertyza sądowa w sprawach dotyczących samobójstwa dzieci i nastolatków” wspomniano o koncepcji syndromu przedsamobójczego Ringela który opisuje, że przed samobójstwami często obserwujemy takie objawy jak: poczucie zawężenia, osaczenia i utraty możliwości rozwoju, przeżywanie emocji negatywnych, głównie lęku i depresji,  redukcja mechanizmów obronnych,  sztywność percepcji i skojarzeń,  zmiana systemu wartości,  dewaluacja znaczenia wielu ważnych do tej pory dziedzin życia  obniżenie znaczenia dotychczasowych relacji społecznych i ich ilościowa redukcja. Jako skutek takich reakcji wymieniono hamowanie ujawniania agresji i kierowanie jej przeciwko sobie. Brunon Hołyst zaś podzielił zamach samobójczy na cztery etapy: „samobójstwo wyobrażone (pojawienie się myśli o samobójstwie, jako sposobie rozwiązania problemów), upragnione (narastające myśli, które formułują się w konkretny zamiar, cel), usiłowane (próby samobójcze bez osiągnięcia celu) oraz dokonane (zamach kończący się śmiercią)”. Zenomena Płużek opisuje, sytuację suicydalną jako swoiste kontinuum zaczynając od myśli samobójczych, poprzez tendencje, aż po sam akt samobójczy, kiedy „człowiek przezwycięża wahania, lęk i niepewność oraz podejmuje świadomą decyzję o śmierci” Artykuł Samobójstwa dzieci i młodzieży (…) wskazuje na czynniki społeczne zachowań samobójczych jakimi są sytuacja szkolna i rodzinna. Przykładami czynników rodzinnych są śmierć w rodzinie, rozwód czy separacja rodziców, czy występowanie w rodzinie zaburzeń psychicznych i uzależnień. Ponadto jeżeli jeden bliźniak popełnił samobójstwo, to jest duże ryzyko, że i drugi się zabije, co każe domniemywać, że istnieją predyspozycje genetyczne (4-krotnie częściej zauważono sytuację u bliźniąt jednojajowych niż u dwujajowych). Czynniki szkolne zaś to problemy z nauką (niskie osiągnięcia, zaburzenia uczenia się), konflikty z rówieśnikami, czy bycie ofiarą przemocy (w tym znęcania się w szkole i cyberprzemoc). Zauważa się wśród nastolatków także częstsze “zarażanie się” samobójstwami niż wśród osób dorosłych – zwłaszcza, jeśli naśladują zachowanie kogoś z bliskiego środowiska lub celebrytę.  Powyższy artykuł wymienia także cechy psychologiczne, które mogą predysponować do samobójstwa:  mała odporność na stres połączoną z brakiem adekwatnych sposobów radzenia sobie z nim, impulsywność w połączeniu z bolesnymi i prowokującymi zdarzeniami, agresywność, niską samoocenę i poczucie beznadziei, nieheteronormatywność. Ponadto artykuł wymienia również choroby psychiczne (afektywne i psychotyczne) oraz zaburzenia osobowości i lękowe, które mogą przyczynić się do popełnienia samobójstwa, takie jak depresja, choroba